11-03-09

in het nauw gedreven door visjes

Eigenlijk heb ik afgelopen nacht een spectaculaire droom gehad, net als in een film, mm tekenfilm misschien. Zeer spannend, een beetje ne triller, uiteraard speelde ik de hoofdrol in mijn droom. Ik herinner mij niet alles meer. Een compleet huis, gigantisch groot huis, eerder een supergroot statig herenhuis dat compleet verzonken is in een vijver, rivier, weet ik veel. Heel helder water, muren en deuren waren clean, niks mos, niks algen of wat dan ook, het was een enorm prachtig zicht. Ik was aan het duiken, maar het was alsof ik een vis was in een mensenlichaam, het is te zeggen: ik begaf mij dus in dat huis zonder zuurstofflessen of om het even wat, er kwamen ook geen bellekes uit mijn bakkes. Maar plots moest ik op de vlucht voor kleine beestje, visjes, te vergelijken met piranha’s, maar ze hadden de ogen van dode mensen vol haat, een beetje alien-achtig, maar vooral snel, agressief en bloeddorstig. Ik was hun te snel af, en ik schoot letterlijk als een raket weg uit die ruimte, er volgde een spectaculaire achtervolging, ik was veel sneller als een torpedo, eigenlijk even snel als een raket, maar dan in het water, zo snel dat ik soms bijna te pletter ging tegen een muur, dat ik net op tijd mijn bocht naar een andere kamer kon nemen. Het was wel een super aangenaam gevoel, I like the speed of it. maar ze bleven volgen, kwamen ook van andere richtingen af. Plots moest ik enorm afremmen, zat opgesloten, ze hadden mij in de val gelokt, zo leek het, alleen terug gaan ging, gek genoeg deed ik het niet, had het gevoel dat ze daar allang waren met hun rare ogen. Ik zag ze allemaal mij aanstaren wachtend op het goede moment om de fatale aanval te plegen. Dat was pas een akelig gevoel, maar yep, zoals gewoonlijk werd ik toen wakker.

19:14 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.