15-03-09

twee zalen zonder scheidingsmuur

Weer al op zoek achter iets, of iemand. Begeef me in een cinema zaal, ik sta op de top: voor mij een zaal, achter mij een zaal, maar de twee zalen hebben geen scheidingswand. Ik weet reeds waar ik moet zitten, maar was te vroeg, dus ga ik eventjes weg. Ik begeef me plots in heuvelachtige steegjes, ik heb nog "te goed" bonnen voor een paar consumpties. Ik zie een broodjesbar, of zo iets, wil er iets kopen, maar plots zijn mijn handen vol met van alles en nog wa (eten denk ik). Ik zoek naar mensen die met mij mee waren (ik weet niet of het om één persoon gaat of meerdere), maar vind ze niet, ik wilde voor hun ook bestellen, maar wist niet wat. Telkens een wisselwerking van lege handen met mijn bonnetjes en terug volle handen met zakken vol eten. Ik vond niemand. Het was een vreemd gevoel. Ook de andere keer zat ik weer op de top van de cinemazalen. Dan weer begaf ik mij in het pittoreske steegje. Weeral het pittoreske. De bestrating was met kinderkopjes, het winkeltje met een zandkleurig gebogen gewelf. De dame deed me denken aan die typische mastadontische Russische vrouwen van weleer tijdens de USSR. Bij het trachten te herinneren wat ik precies had gedroomd wist ik dat ik deze droom al beleeft had.

 

12:36 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.