15-04-09

idyllische niet japans paradijs

Een droom de ik nog eens heb gehad, misschien met andere personages, of een waarin er andere details in voorkwamen, weet ik niet, maar de basisdroom was hetzelfde, en nee, ik heb ze weer niet kunnen beïnvloeden. We waren aan het wandelen, wandelen in een bos, loofbomen, gebergte zoals ik ze graag zie, gebergte waarvan ik houd, prachtig gewoonweg. we hebben al meerdere km’s in de benen. Wij, ja wie waren wij? Ik, mijn moeder, mijn vader (ben niet zeker), mijn jongste broer met zijn vrouw en kinderen. En uiteraard waren er ook andere wandelaars, wel eens waar dun gezaaid. Eindelijk op een idyllische plaats, een soort van berghut, een soort van herberg die de rust uitstraalt van een Japanse bouw in de bergen, een oase van rust, van natuur, van genot. We waren binnen, wow, toch gaf het de sfeer inzake gevoel als een Japanse gelegenheid, maar het was wel degelijk op en top europees. Vol genot en verwondering genoot ik van de harmonie van de bouw met de natuur. Even later gaan we verder met onze voetreis. In de achtertuin een immense mooie pure heldere vijver, heuvels, bomen, water zo helder, dat ik heel eigenaardig de wortels zie van de bomen, mastodonten van bomen in het water, de wortels ervan. De plas was ook heel diep, en vooral koud. Maar enorm prachtig, om onze wandeling verder te zetten moeten we de plas over, ons moeder springt er zoals een atlete in het water, met kleren en al. Ik, mmmm brrrr, water is toch maar koud, toch ga ik er in, tot mijn boven knieën. Mmm temperatuur valt nog mee, dus besluit ik om ook te zwemmen met kleren aan. Hahaha, helaba, net op dat moment zie ik een padje net naast de vijver die gewoon rondom loopt, waardoor we ook de wandeling verder kunnen zetten, dus neem ik die maar. Wat ik mij enorm herinner, imponeerde, zaligvoelend, prachtige natuur, het idyllische, het rustgevende was de vijver, het bos, de bouw, de wortel in het water van die gigantische grote eik, de rust, het magische, ja het magische landschap waar ik zo van houd, gewoonweg geweldig. Mijn nacht was te kort om deze droomverder uit te dromen. Jammer genoeg werd ik wakker, bleef ik maar er in zitten.

22:00 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.