28-04-09

oude kennis

Ik ben onderweg naar Antwerpen. Sta plots op een parking van een bakker waar een grote vrachtwagen moeilijk aan het parkeren is. Het was een zeer goede oude kennis van Duitsland. Gek plots is er niemand, hij is in de winkel, maar de vader zag ik wel en we hadden een heel kort gesprek, maar heel afstandelijk. Dan ben ik ineens met de fiets ergens aan het fietsen lijkt Antwerpen helemaal niet. Later ben ik terug bij mijn wagen, ik had hem niet verzet, maar toen ik mijn fiets aan het laden was in de wagen is het niet dezelfde plaats als waar hij oorspronkelijk stond. Ik begeef mij nu op een plaats die ik niet ken. Doeme, hoe moet ik nu naar huis rijden, waar moet ik zijn? Ik stap uit en ga te voet op verkenning, maar op enkele meters zag ik dat ik aan het begin sta van de autostrade. Dus dat komt goed uit, ik stap terug in mijn wagen en vertrek.

09:55 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-09

pijn in de benen

Afgelopen nacht heb ik denkelijk niet echt veel gedroomd, heel de nacht heb ik extreme constante pijn in mijn benen gehad, welke houding ik ook nam, het bleef maar pijn doen. Maar hoe dan ook, deze nacht is dan weer voorbij. De dokter heeft mij een paardenmiddel gegeven.

12:45 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-04-09

onderzoek naakt

Enkele nachten geleden: er was een soort van medische controle waarvan ge van het ene tafeltje naar het andere moet gaan, maar in één enkele ruimte samen met anderen die onderzocht moeten worden. Maar we moesten onze kleren uit doen. Ik voelde mij compleet heel onhygiënisch, mijzelf niet, maar omwille mijn spel in het midden. Ik schaamde mij enorm en trachtte mijn spel te verstoppen, te bedekken. Ik zocht een papiertje om het onhygiënische rond de eikel weg te vegen. Maar ik was al weer aan de buurt aan het volgende tafeltje, amai wat voelde ik mij ongemakkelijk. Vol angst om maar niet te laten merken dat ik tracht mijn spel te verbergen.

16:17 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-09

de passagier

Onderwegen met de auto, ik zit vanachter. Naast een meisje die ik niet ken, ook de ouders ken ik niet, denkelijk hebben ze mij mee gepikt als lifter. We rijden naar het noorden, het noorden van Holland. Richting een historisch gebouw met een christelijke achtergrond. Want daar ging het gesprek over tussen ouders en dochter. We zijn bijna op bestemming: licht heuvelachtig, maar plots stopt hij en zet mij uit de wagen, verder mocht ik niet mee. Dus te voet verder gegaan. Vanaf toen was het alsof er een persoon met mij mee was, maar zag hem of haar niet. Die persoon was ook plots weg en in de plaats was het onze hond die aanwezig was. Eenmaal ter plaatse kom ik in een gigantische grote vervallen historische hal binnen. Ze was immens groot, denkelijk op zijn minst een 4 voetbalvelden groot en op zijn minst 20 meter hoog. Geen zuilen in het midden, gewoon één grote vervallen ruimte, maar bij naderinzien waren de muren allemaal traliën. Het waren net allemaal cellen. Ik loop verder tot er geen uitweg meer is en ook een pak donkerder. Ik beveel mijn hond: “kom hier kunnen we niet verder, we moeten terug lopen naar vanwaar we zijn binnen gekomen. Eventjes later begeef ik mij in een ander historisch gebouw. Mijn hond was er deze keer weer niet bij, maar voelde een bepaalde aanwezigheid van iemand. Veel mensen, allemaal stokoud, “”n of ander programma voor geestesgestoorde of zoiets. Allemaal naakt wachtend op de douche, wachtend tot het water komt, vele mannen hadden een erectie (en wat voor één). De bouw is koud, grijs, oud, angstaanjagend, de sfeer en uitzicht was zoals de douches tijdens de Holocaust in Auswitch, Birkenau en Mauthausen. Op den duur was er alsmaar minder ruimte in het vertrek, ik ga dus terug weg en intussen kwam het water uit de douchekoppen zonder dat ikzelf nat werd. Het gebouw waar het om te doen was heb ik nooit bereikt.

 

11:15 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-04-09

overdag slapen?

Slecht geslapen, ‘t is te zeggen, meerdere keren wakker geworden, maar dat heb nu eenmaal regelmatig, zeker met de nachtpost. Ja, dromen zijn anders dan wanneer ge de overdag moet slapen. Ik heb van alles en nog wat geroomd, maar alles was in stukjes, niks samenhangend, geen verhaal, niks. Ik herinner mij er niet veel van, te veel kleine stukjes. Wat ik mij wel ervan over gehouden heb, is dat ik mij niet gemakkelijk voelde tijdens die dromen.

17:56 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-09

vaatwasser en mercedes

Ik ben aan het wachten om te vertrekken, wachten op mijn broer, ik moet op tijd weg gaan en ik kan niet eerder zolang mijn broer niet terug is. Een tijdje gepraat met moeder, vader. Ik ga naar een ander kamer, daar staat een gigantische grote vaatwasser. De opening om de vaat er in te doen is een grote sectionale poort, een geïsoleerde. Maar aan de buitenkant is reeds de bekleding weg en ligt de isolatie bloot. De isolatie wordt blijft ook nog eens steeds hangen bij het openen van de poort aan een bepaalde constructie, ik dacht, hebben ze het weer kapot gekregen, wa is hier nu weer gebeurt. Om de vaat eruit te halen, of er in, is er zo een soort constructie te vergelijken met het systeem van vuilwagens die rondkomen. Ok, een vaatbeurt gegeven, maar potverdikke, het wasprogramma doet het ook niet, de vaat komt er even vuil terug uit. Intussen naar het zoeken van de oorzaak hoor ik in de achtergrond mijn broer. Babbelend met moeder, hij heeft ne andere Mercedes gekocht. Voor een deel voorgeschoten door ma. Maar potverdikke toch broer, waarom toch, het gaat mij nu niet dat ma u voorgeschoten heeft, maar waarom ne andere auto? Ge hebt nu pas zoveel onkosten gedaan in deze wagen. Ja , maar die is voor u zegt hij, ik ben u zeer dankbaar, maar dat zijn toch zotte kosten hé broer, trouwens ik heb geen nodig. Het was maar een bizar gevoel, deze droom.

17:01 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-04-09

idyllische niet japans paradijs

Een droom de ik nog eens heb gehad, misschien met andere personages, of een waarin er andere details in voorkwamen, weet ik niet, maar de basisdroom was hetzelfde, en nee, ik heb ze weer niet kunnen beïnvloeden. We waren aan het wandelen, wandelen in een bos, loofbomen, gebergte zoals ik ze graag zie, gebergte waarvan ik houd, prachtig gewoonweg. we hebben al meerdere km’s in de benen. Wij, ja wie waren wij? Ik, mijn moeder, mijn vader (ben niet zeker), mijn jongste broer met zijn vrouw en kinderen. En uiteraard waren er ook andere wandelaars, wel eens waar dun gezaaid. Eindelijk op een idyllische plaats, een soort van berghut, een soort van herberg die de rust uitstraalt van een Japanse bouw in de bergen, een oase van rust, van natuur, van genot. We waren binnen, wow, toch gaf het de sfeer inzake gevoel als een Japanse gelegenheid, maar het was wel degelijk op en top europees. Vol genot en verwondering genoot ik van de harmonie van de bouw met de natuur. Even later gaan we verder met onze voetreis. In de achtertuin een immense mooie pure heldere vijver, heuvels, bomen, water zo helder, dat ik heel eigenaardig de wortels zie van de bomen, mastodonten van bomen in het water, de wortels ervan. De plas was ook heel diep, en vooral koud. Maar enorm prachtig, om onze wandeling verder te zetten moeten we de plas over, ons moeder springt er zoals een atlete in het water, met kleren en al. Ik, mmmm brrrr, water is toch maar koud, toch ga ik er in, tot mijn boven knieën. Mmm temperatuur valt nog mee, dus besluit ik om ook te zwemmen met kleren aan. Hahaha, helaba, net op dat moment zie ik een padje net naast de vijver die gewoon rondom loopt, waardoor we ook de wandeling verder kunnen zetten, dus neem ik die maar. Wat ik mij enorm herinner, imponeerde, zaligvoelend, prachtige natuur, het idyllische, het rustgevende was de vijver, het bos, de bouw, de wortel in het water van die gigantische grote eik, de rust, het magische, ja het magische landschap waar ik zo van houd, gewoonweg geweldig. Mijn nacht was te kort om deze droomverder uit te dromen. Jammer genoeg werd ik wakker, bleef ik maar er in zitten.

22:00 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-04-09

geen droom

Vannacht ben ik zeker dat ik helemaal niks heb gedroomd, ik heb geen oog dicht gedaan.

16:02 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-04-09

gaten in cilindrische flens

Grote ronde flens, massief zwaar metaal, rondom allemaal vrij grote gaten, perfect rond getapt, allemaal genummerd, gaten zijn ook perfect mooi verdeeld rondom de flens. Wat mee aanvangen, nummers beginnen een numeriek symboliek te worden, cryptisch. En toch weer niet. Verder? Weet ik het ook niet meer, ik was alleen.

07:59 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-04-09

weer twee dromen in één nacht

Mijn eerste droom is het deze keer die ik heb onthouden, in feite mijn tweede ook, maar door omstandigheden ben ik hem dus vergeten. Dus nu mijn eerste droom: soort van villa, op zijn Amerikaans, min of meer, eerder mengeling met de kwaliteiten van Belgische bouw. Ben aan het werken: een herstelling aan de wc. Ben alleen, is mijn huis niet. Wc staat op een vreemde plaats boeven. Plots hoor ik iets beneden, raar, want soms lijkt het beneden te zijn en soms lijkt de wc boven te staan. Mmm ok, gewoon verdere gedaan, ik zie plots dat de deur op een kier staat. weer wat te horen, deze keer hoor ik duidelijk dat de anderen ook heel stil zijn. Inbrekers? Ik gluur met mijn hoofd tussen de spleet van de opening, raar, ik zie de living, en ja, kinderen ik zie kinderen, dat kunnen toch geen inbrekers zijn, maar de kinderen waren stil en hadden ook iets gehoord en waren verschoten mij te zien. Zij kennen mij niet en ik heb hun ook nooit gezien, het iets horen was ik, ik was aan het werken, zij dachten dat ik een inbreker was. Het was een raar gevoel, dat herinner ik mij nog. We hebben elkaar een beetje duidelijk gemaakt dat wij allen geen inbrekers waren, en strafste, niemand had rechtstreeks iets te maken met het huis.

23:15 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-04-09

overal pijn

De hele nacht heb ik mij constant een houding staan zoeken die mij geen pijn deed. Rugpijn, pijn in de benen, enkel mijn voeten deden geen pijn, hoe ik ook lag, de pijn ging niet weg. Koude rillingen en toch niet koud hebben, het was deze keer een rare rilling, niet die koude rillingen die ik ken, het waren eerder hoogfrequente trillingen, vergelijkbaar met verdovende rillingen, alleen deze keer waren ze niet verdovend, maar irriterend. Maar die pijn was niet te dragen, toch moet ik met momenten geslapen hebben, ik weet dat ik iets gedroomd heb, iets verwarrend, iets compleet onduidelijk, ik herinner mij enkel iets nats.

10:11 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-04-09

demonen????

Twee dromen, maar doordat ik mij aan het concentreren was op de tweede droom over wat ik eigenlijk gedroomd had ben ik dus compleet alles vergeten wat de eerste droom was. de tweede droom was die bij het ontwaken van mijn slaap. Maar wat is slaap hé, de diepe slaap of de schemerzone van slaap en ontwaken. Grote lege horizon, heuvelend landschap, laag gras, geen bomen of struiken, mooi weer, dan weer in de nacht. Ik bevind mij dus in het hele verhaal, de hele droom weer als toeschouwer en tegelijkertijd als personage, een constante wisselwerking. Donker: vele mensen rondom bezig met een ritueel, een duister ritueel. Allemaal alsof zwart gekleed, maar…. Het was dus donker. Volle maan denk ik, want ik zag genoeg. Ritueel, deed me denken aan de jaren rondom 1888. Mensen waren een graf aan het delven. Zie een kuil, vuil, drassig, vies, een lijk, ja het was duidelijk exorcisme, maar dan bij een dode, één? Of meer? Weet het niet. Ik ben er kort bij. Zie in de achtergrond iemand naderen, een demon: lang, zwarte cape, geen gezicht waar te nemen, was het een demon? Gewoon Pietje de dood. Maar geen zeis. Sloeg iedereen over de kling, plots was ik weer gewoon waarnemer. Ineens ben ik zelf, alleen in een put aan het graven naar een ander lijk. Raar, demon, of Pietje met de Cape kwam naar mij toe. Allen reeds over de kling gejaagd, komt naar mij, ik vol in angst. Hij liet mij met rust, ik was niet zoals die anderen. Liet mij begaan. Hij gaf mij rust een rust gevoel. Hij keek mij aan, voelde dat ik geen exorcist ben, nee het was iets anders, maar wat? Eer? Waardigheid voor de doden? Waardigheid? Mooie omgeving, maar kaal. Geen woorden, geen daden, hij liet me begaan….. liet mij leven.

16:17 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-04-09

wandelen

Heel de nacht heb ik gewandeld denk ik, gewandeld met mijn beste vriendin. In de bossen waar ik ben opgegroeid. Prachtige loofbomen, geen echte harde zon, maar een mooie diffuse lichtinval die door de blaren schijnt, soms wat nevel te zien in de verte van de bergen. De meesten kennen de streek niet waar ik ben opgegroeid, maar ge kunt het vergelijken met het zwarte woud, maar net iets anders. Jammer dat mijn beste vriendin er nooit heeft kunnen wandelen. Ik mis haar.

 

09:36 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-09

spinnekop

Droom begon met een spinnenweb, eerder spinnendraad, het web heb ik nergens gezien. Zag een raar beestje, het leek eerst wat klein, maar het kon vliegen, achteraf had het een eerder mooie kleur, niet uitgesproken opvallend. Tot ik merkte dat het mij aan het achtervolgen was, toen zag ik dat het veel groter was dan ik dacht, het vliegt en het is een spin. Plots transformeren de vleugels naar poten, de poten van de spin. Enorm behaard, dik, agressief. Het bewoog met redelijke frequenties, nu zag ik wel een deel van het web. Op een gegeven moment zaten we bijna letterlijk tegen elkaars lippen, de ogen heel geconcentreerd kijkend naar mij, het was enorm bangelijk, pffffff ik werd toen wakker denk ik.

16:22 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |